Ludante kvazaŭ paparaco
Mi eliris kun mia fotilo kaj kaŝite praktikis fotadon el malproksime kvazaŭ se mi estus paparaco. Granda diferenco kun la veraj paparacoj estas ke miaj fotitoj ne estas famaj:
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
Etiquetas: fotografio, miaj travivaĵoj, virinoj
Afiŝita far Luis Guillermo RESTREPO RIVAS je la 10:22 PM
8 Komentoj:
ne bone.
Mi kredas ke Esperantio bezonas "stelujojn" kaj onidiran gazeton kie oni povas eldoni paparacajn bildojn de la steluloj kaj rakontojn pri ties amaferoj, ktp. Mi pripensas starigi tian gazeton dum jaro, sed ne havas tempon. Ve.
ummm, estas permita ?
Al lasta anonimulo: Mi ne komprenas la verbon " permi ".
Mi pensas ke li volis diri "permesita" :P
Ĝis!
Mark, tre versajne temas pri "permesita". Sed do, kiu aŭ kio malpermesus: ĉu mia propra moralo/etiko?, ĉu la polico?, ĉu la publika opinio?, ĉu la registaro/leĝoj? ĉu la kosto/risko?
Hummm, belaj fotografajhoj de anonimaj virinoj...puraj....
Antonio > logusantonio_866@hotmail.com
Publicar un comentario en la entrada
<< Home