Novaj dukruraj robotoj

Dum la lastaj tagoj estis prezentitaj publike, en la Amerika Asocio por la Antaŭeniro de Scienco (AAAS), tri novaj dukruraj piedirantaj robotoj, kiuj, laŭ iliaj disvolvantoj, estas pli energi-rendimentaj ol antaŭaj modeloj de dukruraj robotoj, dank' al ilia profito de gravitforto, kaj ilia piedirado ankaŭ estas pli homeca. Jen: La unua dukrura roboto, iomete virinaspekta, kaj nomata "Denise", estas konstruita en laboratorio pri biomekanika inĝenierado de la Teknika Universitato de Delft, en Nederlando.

La dua roboto, nomata "Toddler" (infaneto) pro ĝia eta alteco kaj ambaŭflanka movado, estis konstruita en laboratorio pri kruroj de la Instituto pri Teknologio de Massachusetts, en Usono. "Toddler" esta kapabla lerni el la plankaj trajtoj, simile al kiel la homoj kapablas, kvankam ĝia ambaŭflanka movado faras sian piediradon ne tiom homeca.

La tria roboto estis konstruita en laboratorio de profesoro Andy Ruina en la Universitato de Cornell, en Usono. Asimo, la roboto de Honda, pri kiu mi skribis antaŭe plurfoje, estas pli kapabla ol tiuj tri novaj robotoj, ĉar ĝi kapablas supreniri ŝtuparon, kaj eĉ piediri malantaŭen, tamen, la tri robotoj priparolataj tie-ĉi estas proksimume dek fojojn pli energi-rendimentaj en ilia piedirado ol Asimo. La progresoj en tiuj piedirantaj robotoj ankaŭ estas utilaj por la disvolvo de kruroj artefaritaj por homoj kiuj iel perdis siajn krurojn, okazintaĵo pli ofta ol dezirinde en la nuna mondo ĉirkaŭata de eksplodaĵoj pro militoj kaj terrorismo.

Granda Vortaro Hispana-Esperanto

Jam naskiĝis kaj mortis relative multaj tagoj ekde mia lasta skribita penso, sed feliĉe, tio ne signifas ke dum tiuj tagoj mi ne pensis, simple ke mi ne skribis la pensojn tie-ĉi. Tamen, hodiaŭ mi havas kialon por skribi: Kunhavi mian ĝojon kun vi, kara leganto.

Feliĉa mi estas pro la ricevo de bela, bone farita, kaj necesega libro por ĉiu Esperanto-uzanto kies denaska lingvo estas la Hispana, kiel okazas pri mi. Temas pri la Gran Diccionario Español-Esperanto (Granda Vortaro Hispana-Esperanto), libro kies paĝamplekso (14.5 cm x 24 cm) kaj nombro de paĝoj (1277) lasas vortareton Lexicón, de eldonejo Sopena, plejofte uzata en Kolombio, en vera liliputa kategorio (8 cm x 13.5 cm kaj 176 paĝoj en ĝia hispana-esperanta parto).

Nemezureble grandan dankon meritas la aŭtoro, Fernando de Diego, pro tiu-ĉi dumlonge bezonata vortarlibro. La ekzisto de tiu-ĉi verko certe plifaciligos la taskojn de tradukuntoj el la Hispana, kiuj jam povas pli facile fariĝi tradukantoj. Samtempe mi sentas admiron por la tradukintoj el la Hispana, kiuj ĝis nun laboris eĉ manke de sufiĉe enhavriĉa vortarlibro, kaj kiuj devis fari grandan menso-streĉon de sia vortara lerteco, kaj foje helpi sin per alilingvaj vortaroj.

Sed ne nur la tradukantoj profitos el la nova vortaro. Eĉ lernantoj, postulemaj lernantoj, por kiuj etaj vortarlibroj, kiel la tre uzata Lexicón, estas nekontentigaj, finfine havas gravan vortaron kiel la grava lingvo Esperanto ĝin meritas.